Zo dan, het heeft even mogen duren maar ik ben er weer!
Na de laatste update van bijna een half jaar geleden was ik zo ongelofelijk gaar dat ik Seraphim/Neva een paar maanden bijna helemaal heb laten liggen. Teveel "wat-alzen" na zoveel gezeik, en te weinig geld.
Maarrr... Dat wil niet zeggen dat er niet wat knopen doorgehakt en mijlpalen bereikt zijn.
Als eerste: het resultaat van de UV-test.
Ik had van alle drie mogelijke harsen 4 varianten proefstukjes gegoten: Met kleur, zonder kleur, met kleur en UV-bescherming, zonder kleur en UV-bescherming... En dat hele zwikje een half jaar in de vensterbank laten liggen.
Die proefstukjes hebben inmiddels "maximale vergeling" bereikt, d.w.z. ik heb de laatste 2 maanden geen significante kleurverschillen waar kunnen nemen. Dit zijn junk casts, allemaal gegoten met oude hars met een heleboel bubbels en vlokken, maar het gaat nu even niet om de bubbeligheid, maar om hoever een pop in deze combinatie gegoten uiteindelijk zou zijn verkleurd.
De combi's met hoofdje zijn
met anti-UV spul gegoten (Sun Devil), de onderdelen daaronder (alleen oortjes) niet.
Van links naar rechts: Artificina kleur, Articifina puur, Alumilite kleur, Alumilite puur, Axson kleur, Axson puur.
De binnenkant van de hoofdjes en oortjes hebben geen zon gezien, en vormen dus de referentie voor hoe de kleur er aanvankelijk uit zag:
Nog een vergelijking, oortjes
met (links) en zonder (rechts) Sun Devil, met binnenkant hoofdje als ijkpunt:
Bizar, niet? Er valt geen duidelijk "betere" hars aan te duiden: de reacties verschillen enorm per combinatie.
Artificina lijkt het meest profijt te hebben van Sun Devil, maar ook met die bescherming vergeelt de blanco variant behoorlijk... Het verschil met het onbeschermde oor is echt enorm, maar dat verschil is lang niet zo extreem bij de gekleurde variant. Ook de beschermde, blanco variant van Artificina is echter nog steeds veel meer vergeeld dan Alumilite, wat bizar genoeg blijkt te
verbleken. :/ De arme Axson is, ook met Sun Devil, helaas compleet ongeschikt voor sneeuwvossen. De gekleurde variant is nog
net van een acceptabel vergelingslevel, maar de winnaars zijn overduidelijk...
Artificina voor Seraphim, en Alumilite voor Neva, beide met Sun Devil:
Eveneens in de categorie hars:
Mede als gevolg van deze tests heb ik besloten dan toch maar professioneel te gaan en heb ein-de-lijk een compressor en drukvat aangeschaft voor drukgieten.
Het kan hierdoor zijn dat ik mijn mallen moet hermaken (die zijn er nu niet op berekend en gaan mogelijk vervormen), maar ook de eerste Neva (destijds op Dolliverse, eerste gehele gietsel, in Axson en bedoeld als voorbeeld voor verkoop -en toen liep de zaak in het honderd) blijkt bij nadere inspectie toch best wel luchtbelletjes te bevatten. En dat was met een nieuwe, ongeopende tank hars, vochtvrij materiaal, verwarmde, gepoedere mallen en alles. Dus... Ik ontkom er niet aan. Met het Nederlandse zeeklimaat
moet je gewoon drukgieten. Of alleen gieten bij super droog weer enorm mazzel hebben (en we hebben reeds meerdere malen geconstateerd dat ik dat niet heb).
Het was even zoeken (en sparen!) naar een goede compressor, want de meeste maken een enorme herrie, of zijn niet sterk genoeg, of waanzinnig duur... Maar ik heb er 1. Hij heeft het formaat van een flinke wasmachine, maar bromt niet harder dan een oude koelkast: wat toch wel erg fijn is aangezien ik a) goede oren heb en dat graag zo houd en b) dit ding in een woonwijk opereer.
Dit bakbeest krijgt zijn tank (van zo'n 25 liter- zelfde inhoud als mijn drukvat) binnen een halve minuut op 3 bar: de luchtdruk nodig om het ontstaan van vochtbelletjes te voorkomen.
Ik moet er nog een extra kraantje met vochtfilter tussen zetten, en een nieuwe ring vinden/maken voor het drukvat (dat is nogal oud), maar beide onderdelen werken. Als het goed is kan ik straks de tank van de compressor vullen, mijn onderdelen gieten, en dan snel de mallen in het drukvat plaatsen, dichtdoen en de kraan openzetten: Vlam, 3 bar. Dit is hoe de professionals het allemaal klaar spelen, zeggen ze... Als er nou toch nog ergens een geheim trucje is waarvan in niet op de hoogte ben zoek ik persoonlijk 1 van die you-tubers of bloggers op en bind ze vast in de kelder tot ze alles prijsgeven.
En over trucjes: Ik liep stomtoevallig tegen een ongebruikelijke manier van hars kleuren aan. Nou heb ik de nodige rare troep in hars geflikkerd (naast officiele vloeibare pigmenten o.a. inkt, gouache poeder, soft pastel schaafsel, zand en glitter), maar deze zag ik niet aankomen...
Op het 1 of andere model- en miniaturen forum (voor Warhammer figuurtjes enzo) hadden een paar mensen het over het kleuren van PU-hars met olieverf. Ik wist niet wat ik zag, want ik heb altijd gehoord dat PU en olie elkaar niet lief vinden: Iedere face-up nieuweling wordt gewaarschuwd vooral GEEN oliepastel of olieverf te gebruiken voor face-ups. Maar zo te zien werkte het. Echter, in de BJD-wereld wordt een standaard gehandhaafd die in geen enkele andere plastic-gerelateerde hobby nagestreefd wordt. Dus ik was sceptisch: Die figuurtjes zouden vast na verloop van tijd kleverig worden ofzoiets. Desondanks heb ik een oude arm mal opgediept die toch al op zijn eind was (niet zo'n ramp als het compleet niet uit blijkt te harden) en het geprobeerd.
Wat. De. Fuck.
Het werkt perfect. Het mengt iiiiiietsje lastiger omdat het minder vloeibaar is, maar met een beetje aandacht lost het verbluffend goed op, en wat er aan residu onderin het mengbakje overblijft is vergelijkbaar met dat van officiële plasticpigmenten (dat laatste restje onderin moet je altijd voor uitkijken: kans op rare donkerder gekleurde swirls in je gietsel).
Deze armpjes hebben bijna even lang in de vensterbank gelegen als de testhoofdjes en -oortjes, en er is tot nu toe helemaal niks raars aan: vergelijkbare vergeling met hun officieel gekleurde collega's, geen vlekken, geen brosse randjes, geen kleffe grip... Niks noppes nada.
Ik heb er vorige week een witte doek keihard tegenaan gewreven, en de doek is nog helemaal schoon (nouja, misschien een paar stofjes). Verbluffend. En fantastisch, want Seraphim's kleur constant houden was altijd al een grote valkuil: ze heeft geen standaard menselijke huidskleur. Sommige merken verkopen wel verschillende gradaties roze en bruin, maar een echt roestbruin heb ik nergens kunnen vinden, en was ook 1 van de redenen dat ik haar zelf wilde gieten in plaats van naar een casting company te sturen: Voor je de gewenste kleur hebt ben je 5 heen-en-weer pakketjes naar China verder.
Zelf mengen was een crime: "één drup rood, anderhalve drup geel, een halve drup groe- OH SHIT dat was teveel!!"
Dat alle harsen olieverf als kleuring accepteren betekent dat ik gewoon een tube standaardkleur kan kopen, die ook nog eens langer goed blijft dan gewone pigmenten (want: kan tegen vocht). En dat maakt het constant houden van de huidskleur toch wel een heel stuk makkelijker!
Laatste update voor nu: mijn vriend en ik hebben een huis gekocht. Hij treint al twee jaar steeds op en neer naar Amersfoort (en soms Zwolle) vanuit Enschede, en morgen tekenen we eindelijk het contract voor een huis in Deventer. Dus de komende weken zal het vossenwerk nog wel weer even stilstaan, maar daarna.. Heb ik zowaar een werkkamer. Een echte. Met daglicht. En frisse lucht! Geen zolder meer, en de compressor kan in de bijkeuken (=geen trap op. Het ding weegt meer dan onze koelkast). En er is een tuin. Waar ik foto's kan maken. En een houten veranda met afdak: in alle ruimte MSC sprayen, in plaats van in de bocht op het balkon. Yay!
