Ichigo: "Serieus?! Dit is de set voor vandaag?!"

Ik: "Jup. Ik dacht wel dat je het leuk zou vinden."
Ichigo: "Leuk?? Ik vind het GEWELDIG!" *speelt vliegtuig*

Ichigo: *flopt neer* "Kan ik hier niet gaan wonen?"

Ik: "Hou deze lolly eens beet."
Ichigo: "Graag!" *nom*
Ik: "NIET in bijten! Dat mag straks."
Ichigo, met mond vol suiker: "Sowwy."

~Een tijdje later~
Ik, moe: "Zo, dat was de laatste foto. Dankjewel voor het poseren."
Ichigo: "Geen probleem. Er is snoep."
Ik: "Was. Ik moet de hele boel weer opruimen. Geef die maar hier." *rijkt naar lolly*
Ichigo: "NEE."
Ik: "...Wat."
Ichigo: "Nee."
Ik: "Wat zullen we nou krijgen? Je wilt toch niet beweren dat je nog steeds trek hebt in snoep, na 3 lollies, een reuzenwinegum en een zak drop?!"
Ichigo: "Ik ben tien! Ik heb altijd trek in snoep. Maar daar gaat het niet om. Ik heb eindelijk Luilekkerland gevonden en jij wilt het opruimen!"

Ik: "Ichigo. Dit is niet Luilekkerland. Dit is een lap stof met een berg snoep erop en een achtergrondje erachter."
Ichigo: "Weet ik, maar het echte Luilekkerland ligt héél ver weg. Dit lijkt erop en ligt in onze huiskamer!"
Ik: "Ehm, liefje... Ik denk niet dat Luilekkerland echt bestaat..."
Ichigo: "WELLES." *vastberaden blik*
Ik: "Oh help..." *kijkt naar Ichigo* "Maar ik moet dít luilekkerland toch echt opruimen, meiske. Als we het hier laten liggen wordt het op den duur heel vies en kleverig."
Ichigo: *druipt af* ... *Bedenkt zich, rent naar het midden van het decor, knielt neer in Epic Knight Mode* "Geen zorgen, snoepgoed. Ik zweer plechtig dat ik op een dag het échte Luilekkerland zal vinden, en dan zal ik jullie verre neven en nichten vertellen van deze dag, opdat jullie niet vergeten worden."

Ik: "Ik weet niet zeker of ik je nu moet knuffelen of een kinderpoppenpsychiater bellen."
Ichigo: *staat op* "Je hebt niet nog toevallig nog een set ijsjes of taarten die je nog moet fotograferen, hè?"
