BJD Café

Zo, terug van de Dollyverse, met een nieuwe pop onder mijn arm! Ik heb mijn moeder beloofd dat ze een pop krijgt die speciaal voor haar is, en dit wordt hem!

Een Dollzone MSD meisje, al een vrij oude en nogal vergeeld. Eerst goed schoongemaakt...Maar geel blijft ze. Ik hoop dat het er beter uitziet met een roze blushing.
Het hoofdje dat bij deze doll hoort is eigenlijk nogal schattig, maar ik vraag me af of het hoort bij dit lijf; het gezichtje heeft een enorme overbeet en een heel kleine kin, en het ziet er een beetje raar uit op dit lijf, het lijkt of de onderste helft van het gezicht te klein is.
Dus aan de slag met klei. Dit keer heb ik klei gebruikt van het merk Cernit, kleur champagne. In heb pakje leek het een goede match, maar helaas, na het bakken is het verschil met de resin vrij groot. Tevens is deze klei moeilijker om mee te werken. Terug naar Fimo, de volgende keer.

Dit is dus het fabriekshoofdje met mijn boetseerwerkje er naast...

Er moet nog veel geschuurd worden, maar het begin is er. Wordt vervolgd!

Het origneel hoofdje is toch niet echt lelijk. Ben eens benieuwd wat je ervan maakt.

Het orginele hoofdje is dik in orde, en beter dan wat ik kan maken, vrees ik... Dus ik houd het achter de hand voor het geval dat het echt niks wordt met Merel I.
Maar toch vind ik dat het raar staat op dit lijf. Alsof het gemaakt is voor een kleinere pop...

Inmiddels geschuurd, pruikje gemaakt, geschilderd, geblusht en een jurkje geïmproviseerd. Ze heeft een persoonlijkheid gekregen- en die is volgens mij niet zo onschuldig!

Dat neusje is geweldig. Ziet er al goed uit.

de camera is lief voor me want in werkelijkheid is de kleurmatch niet optimaal (het is ok in daglicht, maar in sommige soorten kunstlicht krijgt deze klei iets groenigs). Dat Dollzone lijfje poseert heerlijk, trouwens. Een aanrader.

Hierbij de materialen voor de outfit van Merel. Ik maak haar voor mijn moeder, en ik vroeg me af wat het best bij haar zou passen. Mijn moeder, geboren 1930, vertelde mij dat ze ergens in haar late tienerjaren eens thuis kwam, en ontdekte dat mijn oma al haar poppen had weggegooid, omdat haar dochter daar volgens haar te oud voor was! Nu is ma inmiddels 83, en nog steeds niet te oud voor een pop...
Maar ik denk aan ouderwetse poppen, lief en vrouwelijk. Daarbij is mijn naam Ellis, en ik neem aan dat moeder mij niet voor niets heeft vernoemd naar het personage uit het beroemde boek van Lewis Caroll. Het wordt een Alice jurkje dus, met schortje. En veel kant!




Het leuke aan België is dat mooi oud handgemaakt kant nog goed te vinden is op rommelmarkten en dergelijke. Een meter fijne broderie kant is genoeg voor een mooie petticoat. Een fijn linnen zakdoekje voor het schortje.
In Maart reisde ik naar Kyoto, Japan, en daar kocht ik van een aardige oude mijnheer een heleboel stukken kimono zijde. Toen ik klaar was met uitzoeken en had betaald gaf hij mij een meter oudroze zijde, met handgeschilderde poesjes- als extraatje. Wat zoetelijk, dat zou ik zelf niet gekocht hebben! Maar voor deze pop is het juist helemaal perfect! Het viel nog niet mee om een aanvullend stukje katoenkant te vinden in ongeveer de zelfde zachte kleur.