Het lukt hem eigenlijk maar niet zo goed om zich aan het kindje te binden. Misschien dat deze gebeurtenis daar toch stiekem verandering in doet brengen.
Op een dag wordt Iefje wakker na haar middagdutje

Iefje: Pappie?

*geen Severus te zien*
Iefje: Pappie? *trillipje*

*begint stilletjes te huilen*
Iefje: Pappie....

Bill: Heey meisje toch. Niet huilen. Wat is er aan de hand?
Iefje: Pappie weg.
Bill: Severus komt zo terug, geen zorgen.
Iefje: Ja hè?
Bill: Ja

Severus: Hoi...
Bill: Waar was jij?
Severus: In de kelder.... Werken... Hoezo?

Bill: Hoezo in de kelder? Wat deed jij in de kelder?
Iefje: Pappie!!
Severus: Mag ik ook even weg?

Bill: Nee! Je hebt nu een dochter dus daar hoort verantwoordelijkheid bij. Het kind was helemaal overstuur omdat ze je kwijt was!
Alice: Ja inderdaad!

Iefje: Pappie ^^
Severus: Ten eerste heb ik hier nooit om gevraagd en ten tweede moet dat kind niet zo janken... Net of ik ergens anders heen kan.
Bill: Kan me niet schelen! Het kind is hier nu eenmaal en jij gaat ervoor zorgen.
Severus: grrr....

Bill: Maar nogmaals... Wat deed jij in de kelder? Had je een opdracht van Ardat?
Alice: Jaa?
Severus: Nee geen opdracht van Ardat....
*deur gaat open*

Vladimir: *gaat met veel moeite zitten* Auw...










